FCI Standard No 122

FCI Standard No 122 /29.01.1999/ GB
Kraj pochodzenia: Anglia
Data publikacji oryginalnego ważnego wzorca: 24/06/1987
Użytkowość: aporter
Klasyfikacja wg. FCI: Grupa VIII - aportery, płochacze, psy dowodne
Sekcja I - aportery.
Próby pracy. 

• WYGLĄD OGÓLNY: mocnej, zwartej budowy, bardzo aktywny; szeroka czaszka; szeroka i głęboka klatka piersiowa; żebra dobrze wysklepione; lędźwie szerokie; kończyny tylne mocne
• CHARAKTER/TEMPERAMENT: łagodnego usposobienia, żywiołowy. Doskonały węch; delikatny uścisk szczęk; posiada ogromną pasję do wody. Łatwo przystosowuje się do różnych warunków; oddany towarzysz. Inteligentny, pełen zapału i posłuszny, skłonny do ciągłej zabawy. Przyjazny z natury, bez śladu agresji czy przesadnej lękliwości
• GŁOWA: Czaszka: duża, dobrze zarysowana, bez mięsistych policzków
  • STOP: zaznaczony
  • NOS: szeroki o dobrze rozwiniętych nozdrzach
  • KUFA: mocna; wargi nie obwisłe, ściśle przylegające
  • SZCZĘKI/ZĘBY: szczęki średniej długości; szczęki i zęby mocne w idealnym, regularnym i kompletnym zgryzie nożycowym, tj. zęby górne zachodzą na dolne i są prostopadłe do szczęk
  • OCZY: średniej wielkości, wyrażające inteligencje i dobry charakter. Kolor brązowy od ciemnokasztanowego do orzechowego
  • USZY: Nie duże ani ciężkie, zwisające blisko głowy, osadzone nieco z tylu głowy
• SZYJA: wyraźna, mocna i solidna, dobrze osadzona na prawidłowo ustawionych skośnych łopatkach
• CIAŁO:
  
  • GRZBIET: górna linia tułowia pozioma
  • LĘDŹWIE: szerokie, zwarte i mocne
  • KLATKA PIERSIOWA: odpowiednio głęboka i szeroka; mocno wysklepione żebra
• OGON: cecha charakterystyczna rasy; bardzo gruby u nasady stopniowo zwężający się ku końcowi; średniej długości, bez pióra, ale całkowicie pokryty krótką, gęstą sierścią, dającą wrażenie okrągłości tego ogona, określanego jako ogon wydry. Może być noszony wesoło, ale nie powinien być zakręcony ponad linię grzbietu
• KOŃCZYNY:
  
  • KOŃCZYNY PRZEDNIE: mocna kość; proste od łokcia do ziemi widziane z przodu i z boku
    Łopatki: długie i skośne
  • KOŃCZYNY TYLNE I ZAD: zad dobrze rozwinięty i nie pochylony w stronę ogona. Kończyny dobrze kątowane, staw kolanowy nisko osadzony. Postawia krowia jest niepożądana
• STOPY: okrągłe, zwarte; palce dobrze wysklepione, a opuszki palców dobrze rozwinięte
• CHÓD/RUCH: swobodny; pies pokrywa dużo ziemi, porusza się prosto widziany od przodu i od tyłu
• SZATA
  • WŁOS: cecha charakterystyczna rasy; krótki, gesty, bez falistości i pióra, lekko szorstki w dotyku; z chroniącym przed zimnem podszerstkiem.
  • UMASZCZENIE: Całkowicie czarny, żółty lub wątrobiany/czekoladowy. Żółty może być od jasnokremowego po lisio-rudy. Dopuszczalna mała biała plama na przedpiersiu
• WYMIARY:
  Idealna wysokość w kłębie:
  pies 56-57 cm (22 - 22,5 ins)
  suka 54-56 cm (21,5 - 22 ins)
• WADY:
  Każde odstępstwo od wzorca traktowane jest jako wada, której wpływ na ocenę zależy od stopnia jej nasilenia.

  UWAGA
  Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra, wyraźnie wyczuwalne w worku mosznowym.